အခုေတာ.က်ေနာ္ေနတတ္ျပီ

ဟုိအရင္တုန္းကေပါ.

အလုပ္ကေနအိမ္ျပန္ေရာက္တာနဲ.
ကမန္းကတန္းထမင္းစား
အင္တာနက္ဆုိင္ကုိအျမန္သြား
သူမ်ားေရာက္ေနမလားလုိ.
အေျပးအလႊားရွာေနက်ပါ။
ေတြ.ျပီဆုိတာနဲ.တဒုိင္းဒုိင္း
သူျပန္မဟုိင္းမခ်င္းေခၚတတ္ပါတယ္။

စတင္တဲ.ဇာတ္လမ္းေလးအစ
ျပန္ေတြးၾကည္.ရင္.2009ဒီဇင္ဘာ(25)
ေအးျမတဲ.ေဆာင္းတစ္ည
သူ.နဲ.စေတြ.ၾကတာေပါ.။
အင္တာနက္အသင္းေလးတစ္ခုကတဆင္.
က်ေနာ္ဘ၀ထဲကို မိတ္ဖြဲ.လုိ.၀င္အလာ
က်ေနာ္ကလဲ၀မ္းေျမာက္စြာၾကိဳဆုိခဲ.ပါတယ္။

သည္ရက္ကေလးကစလုိ႔
ေန.စဥ္ေတြ.ေနက် ညရွစ္နာရီကစ
ဆုိင္ပိတ္တဲ.ည ဆယ္.တစ္နာရီထိ
က်ေနာ္အလုပ္ပိတ္တဲ.ရက္ေတြဆုိ

ေန.လည္ခင္းကအစညေနခင္းအထိ
မိနစ္ေပါင္းမ်ားစြာမွ နာရီေပါင္းမ်ားစြာ
နာရီေပါင္းမ်ားစြာမွေန.ေပါင္းမ်ားစြာ
မၾကာမၾကာခ်က္တင္မွာေတြ.
သံေယာဇဥ္ဖြဲ.စကားေတြလဲေျပာျဖစ္ပါတယ္။
သည္လိုနဲ.အေနၾကာ
တစ္စထက္တစ စြဲလမ္းလုိ.လာပါေတာ.တယ္။

က်ေနာ္ေနတာျမန္မာျပည္အလယ္ပုိ္င္း
သူကေတာ.ဟုိးအေ၀း အိမ္နီးခ်င္းနုိင္ငံေလးကဆုိေတာ.
လူခ်င္းေတြ.ဘုိ.ေတာ.မလြယ္ကူ
ခ်က္တင္မွာမဆုံျဖစ္လုိ.သတိရရင္
ရင္ထဲကအေဆြးေတြကိုေမးလ္ေတြ.ပုိ.လုိ.
အလြမ္းေျဖပါတယ္။
မေတြ.ျဖစ္တဲ.ရက္မ်ားက်ေနာ္.ေမးလ္မ်ားကေန

သူပုိ.ေပးထားတဲ.ပုံလွလွေလးမ်ား

ျမင္ရတာနဲ.အေမာေျပ ရင္ကုိေအးျမေစခဲ.ပါတယ္။

ျမန္မာႏွစ္အကူး
ေရႊရည္လူးတဲ.ပိေတာက္ေတြပြင္.တဲ.အခ်ိန္
ခ်က္တင္မွာ ခဏေ၀းေတာ.
ရင္ထဲမွာ အေဆြးပုိ ပိေတာက္ဆုိပိေတာက္
တစ္ေယာက္ဆုိတစ္ေယာက္လုိ.ေတာင္စိတ္ကူးေတြယဥ္မိေပါ.။

သည္လုိနဲ.
အပူေတြလြန္ကဲတဲ.ေႏြတစ္ရက္
ေတြ.ေနက်မဟုတ္တဲ.အခ်ိန္
သူ.ကုိေတြ.လုိအားရ၀မ္းသာေခၚလုိက္မိတာက
ရင္နာစရာဇာတ္လမ္းအစလုိ.မေတြးမိခဲ.တာေတာ.အမွန္ပါ။
သူေပးထားတဲ. busy ဆုိတဲ.မက္ေဆ.
ကိုယ္ကလဲသတိမထားမိဘဲအေခၚ
ဘုိလုိတ၀က္ျမန္မာလုိကတ၀က္
သူေျပာလိုက္တဲ.စကား
“ဘီးဇီး လို.ေရးထားရင္တကယ္အလုပ္မ်ားေနတာ
ရွင္လဲပညာတတ္တစ္ေယာက္
အက္တီကက္ေတာ.ရွိဘုိ.ေကာင္းပါသတဲ.”
ဖတ္လုိက္ရတယ္ဆုိရင္ဘဲ
အေအးလြနကဲေနတဲ.ေရကုိေမာ.ေသာက္မိသလုိ
ရင္ထဲမွာစူးသြားေအာင္ခံစားလုိက္ရပါတယ္။

အဲဒီကအစ လုိင္းေပၚမွာသူ.ကိုေတြ.
busy ဆုိတဲ.မက္ေဆ.မ်ားျမင္ရင္
မေတြ.ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရတာအေမာပါ။
သည္လုိနဲ.တစစ နီးရာကေနတစ္ေရြ.ေရြ.
ေ၀းသထက္ေ၀းလို.လာပါတယ္။
ေတြ.ပါရက္နဲ.မေခၚတာမ်ား
ခ်က္တင္ဟာရင္နာစရာလုိ.ေတာင္ထင္ေယာင္မွားမိပါတယ္။

ူသူနဲ.ေ၀းေနေသာရက္မ်ား
ေလးျဖဴရဲ.စာမ်က္ႏွာႏွစ္ဆယ္.ငါး
သီခ်င္းမ်ားၾကားမိရင္
စကားလုံးေလးမ်ားက
ႏွလုံးသားကုိ ၀င္ေဆာင္.
ရင္ဘတ္မ်ားေတာင္ေအာင္.လာပါတယ္။

သူ.ကုိ သိပ္သတိရလြန္းေသာတစ္ရက္
စတင္ဆုံဘူးတဲ.အသင္းထဲက
သူ. ကုိယ္ေရးဖုိင္ကုိ ၀င္ၾကည္.မိမွ
ရင္နာစရာအစစ္ကို
မ်က္၀ါးထင္ထင္ျမင္မိပါေတာ.တယ္။
က်ေနာ္.ကို busy ထားတဲ.အခ်ိန္ေတြမွာ
သူကေတာ.က်ေနာ္မွတစ္ပါး
တစ္ျခားေသာ သူ.မိတ္ေဆြမ်ားကုိ
ေကာ္မင္.ေတြေရး
ခ်စ္စရာေကာင္းေသာပုံေလးေတြပို.ေပးလို.ေပါ.။

ေနာက္ပုိင္းရက္မ်ား ဆုံၾကရင္လဲမေႏြးေထြး
“ေအာ္ “, “ဟုတ္လား” “အင္းအင္း”
ရင္တြင္းကမပါတဲ.စကား
ဖတ္ရတာမ်ားလာေတာ.
က်ေနာ္ကပဲအလုိက္သိစြာ
ေအးစက္ေနတဲ.ဇာတ္လမ္း
အခမ္းအနားမပါဘဲ ရုပ္သိမ္းလုိက္ပါတယ္။

အခုမ်ားမွာေတာ.
ရထားတဲ.ဒဏ္ရာအနာေတြက်က္ျပီဆုိေတာ.
“ေမ.လုိက္ပါအရင္ကဇာတ္လမ္းေလး”
သီခ်င္းေလးတေအးေအးနဲ.ေနနုိင္ပါျပီ။

အခုက်ေနာ္မွာအခ်ိန္ေတြအားလုိ. စာေတြလဲမ်ားမ်ားေရးနုိင္ပါတယ္။
က်ေနာ္ေရးတဲ.စာ အမွားေတြပါရင္ဆင္ျခင္ဘုိ.ေထာက္ျပသူေတြလဲရွိပါတယ္။
က်ေနာ္ေရးတာကုိ ႏွစ္သက္ ဆက္လုပ္လုိ.
လက္ခုပ္တီးအားေပးသူေတြကလဲတစ္ပုံတစ္ပင္ပါ။
ရင္ထဲမွာတင္းက်ပ္လာရင္ စာလုံးေလးေတြနဲ.ဖြင္.ခ်
နားေထာင္ေပးၾကတဲ.ေမာင္ႏွမေလးေတြလဲရွိပါတယ္။
တစ္ခါတစ္ခါဆုံးျဖတ္ဘုိ.ခက္ခဲ အက်ပ္အတည္းမ်ားေတြ.ရင္
၀ုိ္င္း၀န္းလို.ေျဖရွင္းေပးသူေတြလဲရွိပါတယ္။
တစ္ခါတစ္ေလစိတ္ေထြျပားရင္
ဟာသေလးေတြအျပန္အလွန္ေျပာလုိ.စိတ္အပူေတြကိုေလွ်ာ.ပါးေစပါတယ္။
ဒါေၾကာင္.လဲ က်ေနာ္.အတြက္ေလာကၾကီးဟာေနေပ်ာ္
……………………………………………………………………………….

Tagged:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: